VN-losbandigheid: Afrikaanse natie veranderde in de 'verkrachtingshoofdstad van de wereld'

Een VN-vredeshandhaver op patrouille als inwoner verzamelt hout in de Beni-regio in het oosten van de DRC in 2014. UN Photo/Sylvain Liechti
Deel dit verhaal!
De 17 duurzame ontwikkelingsdoelen van de VN beloven geen armoede, geen honger, een goede gezondheid en welzijn, kwaliteitsonderwijs, gendergelijkheid en duurzame gemeenschappen. In werkelijkheid doen VN-'vredeshandhavers' het tegenovergestelde: vrouwen en kinderen verkrachten, armoede bevorderen en permanente ongelijkheid creëren. Dit is dezelfde VN die de wereld wil besturen en jouw gezondheid wil dicteren. ⁃ TN-editor

Mijn vader verliet mijn moeder terwijl ze zwanger was – ze beviel toen hij al weg was. Mensen noemen me "dochter van een teef". Ze storen en doen me zoveel pijn. Ze zeggen dat ze me zullen achtervolgen omdat ik een buitenlander ben. Ik ben aan het lijden.

Dit zijn de woorden van Emma* – een 13-jarig meisje uit Beni, een stad in het oosten van de Democratische Republiek Congo (DRC) vlakbij de grens met Oeganda. Emma's moeder Grace* zat nog op school toen ze een Uruguayaanse soldaat ontmoette en betrokken raakte die in de DRC werkte als VN-vredeshandhaver. Toen Grace zwanger raakte, beloofde 'Javier' zijn steun en zei dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. Grace was in de veronderstelling dat ze zouden trouwen en een gezin zouden stichten.

Maar slechts een paar weken later keerde Javier terug naar Uruguay en er werd nooit meer iets van hem vernomen. Niet in staat om de kosten van zwangerschap en bevalling te dekken, was Grace diep getroffen door zijn vertrek. Om Emma te voorzien van voedsel, kleding en onderdak, werd ze gedwongen seks uit te wisselen met vredeshandhavers van de nabijgelegen VN-basis voor kleine bedragen of items zoals brood, melk en zeep. Ze heeft nog geen steun van de vader of zijn leger gekregen en is niet in staat om te voorzien in de behoeften van haar dochter op de langere termijn, inclusief haar opleiding.

Ondanks de pijn die haar verlating heeft veroorzaakt, zegt Emma dat ze niets liever wil dan dat haar vader terugkeert en haar omstandigheden verbetert:

Ik voel me gekwetst als ik VN-agenten voorbij zie komen omdat andere kinderen hun vader hebben, maar ik de mijne niet. Ik zou mijn vader willen zeggen dat hij aan mij moet denken, waar hij ook is. Hij zou moeten weten dat ik geen familie heb. Als mijn moeder sterft, wie zal mij dan opvoeden?

Emma's verhaal is verre van uniek - zowel volgens ons onderzoek en die van de VN interne rapporten. Dit is echter de eerste keer dat kinderen van VN-vredeshandhavers rechtstreeks spreken over de impact van verlating op hun leven en gezin.

Hun verhalen bevestigen onze eerdere interviews met de moeders van vredeshandhavers in Haïti. In beide landen liet VN-personeel bevruchte vrouwen en jonge meisjes achter om kinderen op te voeden in erbarmelijke omstandigheden, waarbij de meesten geen financiële hulp kregen.

Onze bevindingen in de DRC zijn gebaseerd op: 2,858 interviews met leden van de Congolese gemeenschap, waaronder 60 diepte-interviews met slachtoffers van seksueel wangedrag die kinderen hebben verwekt met vredeshandhavers, en 35 interviews met kinderen die als gevolg daarvan zijn geboren. Bij het onderzoek, dat dateert uit 2018, zijn VN-personeel betrokken uit 12 landen, van wie de meerderheid Tanzaniaans en Zuid-Afrikaans was. Moeders zeiden dat deze afwezige vaders rollen bekleedden, variërend van soldaten, officieren en piloten tot chauffeurs, koks, artsen en fotografen.

Volgens ons onderzoek was het jongste meisje dat geïmpregneerd werd door een VN-vredeshandhaver slechts tien jaar oud. Een op de twee moeders was jonger dan 18 jaar toen ze zwanger werden. In dit interview herinnert een 16-jarige moeder zich dat ze op tienjarige leeftijd door haar familie werd verhandeld en zwanger werd:

Ik was heel jong - net tien jaar oud. Later realiseerde ik me dat ik was uitverkocht door mijn tante. De mannen waren bier in de kroeg aan het kopen om het met mij te delen. Toen ik dronken was, profiteerden ze van ongewenste seksuele handelingen. Elke ochtend gaf mijn tante me melk, brood, eten en water om te herstellen van alle verloren energie. (Moeder, 16)

'Verkrachtingshoofdstad van de wereld'

Gevoed door extreem hoge niveaus van armoede, ontheemding en een gebrek aan effectieve rechtsstelsels, heeft de DRC de hoogste aantal beschuldigingen van door VN-vredeshandhavers gepleegde seksuele uitbuiting en misbruik van welk land dan ook ter wereld (ongeveer een derde van alle dergelijke beschuldigingen sinds de eeuwwisseling). Toch is er tot nu toe geen systematisch onderzoek gedaan naar vaderschapsclaims die verband houden met Monusco (de huidige VN-missie in de DRC, die de vorige missie in 2010 overnam).

DRC is de belichaming van een door oorlog verscheurd land met een bloeiende vredeshandhavingssekseconomie. Jaren van kolonialisme, onderdrukking door nationale en internationale regimes, machtsstrijd en corruptie hebben onuitwisbare littekens achtergelaten. De veiligheid blijft zeer onstabiel door gevechten tussen meer dan 130 gewapende groepen. De afgelopen weken zijn er een aantal gewelddadige protesten geweest tegen VN-vredestroepen in het oosten van de DRC, waar demonstranten de VN opriepen zich uit het gebied terug te trekken. Bij één zo'n incident zijn tien mensen... gemeld te zijn vermoord. Het is tegen deze achtergrond dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken gaat op bezoek.

Seksueel geweld is een kenmerk geworden van deze conflictregio. Beschrijvingen die DRC de "verkrachting hoofdstad van de wereld"En"de slechtste plek ter wereld om een ​​vrouw te zijn” weerspiegelen hoe het conflictgerelateerde geweld verkrachting en seksuele uitbuiting door civiele daders, humanitaire hulpverleners en VN-vredeshandhavers heeft genormaliseerd.

Uit onze interviews blijkt dat de meerderheid van de vrouwen en meisjes in de DRC die seksuele betrekkingen hadden met vredeshandhavers – vrijwillig of gedwongen – in extreme armoede leefden. We hoorden een aantal verhalen over meisjes en vrouwen die zijn verkracht door een of meer vredeshandhavers, soms terwijl ze smeekten om humanitaire hulp. Een deelnemer die zei dat ze op 13-jarige leeftijd door een groep van VN-vredeshandhavers was verkracht, beschreef zware stigmatisering omdat ze de vader van haar kind niet kon identificeren:

Mensen begonnen zich af te vragen waar dit kleine meisje haar zwangerschap vandaan had. Ze lachten me zo uit. Ze zeiden: "Kijk naar haar die is verkracht, ze heeft een blank kind." Veel mensen lachten me uit. Ik voelde me zo beledigd, dit alles deed me zoveel pijn. (Moeder, 25)

Hoewel vredeshandhavingsmissies een cruciale rol spelen bij de bescherming van de mensenrechten in conflicten, stelt het risico dat vredeshandhavers degenen die het meest bescherming nodig hebben uitbuiten of misbruiken, de legitimiteit en moraliteit van het inzetten van missies in twijfel.

Lees hier het hele verhaal ...

Over de editor

Patrick Wood
Patrick Wood is een toonaangevende en kritische expert op het gebied van duurzame ontwikkeling, groene economie, Agenda 21, 2030 Agenda en historische technocratie. Hij is de auteur van Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation (2015) en co-auteur van Trilaterals Over Washington, Volumes I en II (1978-1980) met wijlen Antony C. Sutton.
Inschrijven
Melden van
gast

2 Comments
Oudste
Nieuwste Meest Gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Harry Skip Robinson

Helaas worden vrouwen gemakkelijk voor de gek gehouden door onbeschermde seks te hebben met mensen die geen financiële geschiedenis of idee hebben over hun integriteit en dat is gewoon niet het geval met VN-vredeshandhavers. Dit is een wereldwijd probleem, zoals bij Amerikaanse GI's in Korea, Duitsland en andere stations. In de zoektocht van vrouwen naar financiële zekerheid nemen ze de enorme levensveranderende risico's van onbeschermde seks, zwanger worden en het komt vaak terug met enorme negatieve gevolgen. De helft van de mannen kan nauwelijks voor zichzelf zorgen vanwege de lage lonen wereldwijd, dus rennen ze de heuvels in om hieraan te ontsnappen... Lees verder "

elle

Sorry om te zeggen dat dit NIET verrassend is. In feite is niets vandaag de dag verrassend.