Het inherente kwaad van technocratie ontmaskerd als anti-menselijk, anti-beschaving

Adobe Stock
Deel dit verhaal!
Terwijl Technocracy, ook bekend als duurzame ontwikkeling, belooft de wereld te redden, zal de voortdurende bewering van geweld deze in plaats daarvan vernietigen. Het is inherent anti-menselijk en anti-beschaving, gedreven door het kwaad, niet door welwillendheid. Dit artikel is inzichtelijk en noodzakelijk om de geest van een technocraat te begrijpen. ⁃ TN-editor

Nu het VN Wereldvoedselprogramma dat aankondigt: zo'n 270 miljoen mensen wereldwijd worden nu geconfronteerd met hongersnood, is het voortdurende debat over de echte doelen van de technocratie diepgaand. De vraag is of hun streven meer neigt naar een grote bevolkingsafname, of meer naar een nieuwe vorm van slavernij.

Het lijkt erop dat filosofische en langdurige praktische vragen een mysterie blijven. We zullen betogen dat het kwaad, niet alleen de invloed van de basis op de bovenbouw, de kern vormt van dit streven. We hebben het kwaad gedefinieerd als het toebrengen van de hoogste mate van pijn aan het grootste aantal mensen weerstaan onderwerpen. Kortom, we hebben het kwaad gedefinieerd als sadisme, kwaad toebrengen omdat het voldoening schenkt aan degenen die het toebrengen.

Omdat het kwaad in wezen een vernietigende kracht is, kan het niets scheppen: niets erin is echt nieuw of nuttig voor de mensheid. De geneugten zijn van korte duur en onecht. Het is onhoudbaar, zelfvernietigend en leidt uiteindelijk tot zelfvernietiging.

We hebben uit een aantal bronnen adequaat ingeschat dat er snode belangen achter dit proces zitten, die proberen het proces ook te maken over het uitoefenen van macht, naast verschillende andere doelen (aan de macht blijven, macht uitoefenen op een manier die consistent is met hun occulte overtuigingen). over het kwaad, enz.). We begrijpen dat ze 'slecht' zijn omdat er sprake is van een soort 'macht over' (in tegenstelling tot macht-met/toestemming) die deze macht ontleent aan angstzaaierij en terrorisme tegen de bevolking. Terrorisme wordt hier gedefinieerd als het geoperationaliseerde gebruik van angst, pijn en ander letsel voor sociaal-politieke doelen.

Als hun plannen niet in het kwaad waren geworteld, zouden ze zachte machtstactieken hebben gebruikt zoals: fabricage toestemming, om aan hun einde te komen.

Het doel van de Grote Reset is om de heersende plutocratische oligarchie om te zetten in een technocratische. De basis van plutocratie is financiën, en de introductie van AI en automatisering elimineert de basis voor financiën als het fundament van schaalvoordelen. Dit komt doordat automatisering en deflatie hand in hand gaan, waardoor nieuwe technologieën netto verliezers worden. Daarom moet een nieuw paradigma worden ingevoerd dat deze post-financiële 'Vierde Industriële Revolutie' verantwoordt.

Maar de ideologie van de Grote Reset is gebaseerd op het oude financialistische paradigma, namelijk kostenexternalisering. Wanneer de mens niet langer betrokken is bij het valorisatieproces bij de productie van goederen en diensten, dan is de mensheid zelf de kost die externalisatie vereist – eliminatie.

Maar hoe het komt dat sadisme de occulte religie van de heersende klasse werd, stelt een vraag van het 'kip-of-het-ei'-type. Dat wil zeggen, is de bedrijfsideologie gemuteerd in occult sadisme, of vond occult sadisme zijn uitdrukking via de bedrijfsideologie? Deze vraag zal ongetwijfeld de basis vormen voor later onderzoek.

We schuiven vaak uit op snode motivaties of processen in termen van 'hebzucht', of 'eigenbelang', 'machtsobsessie' of de 'crisis van kapitaalaccumulatie', 'speculatieve zeepbellen'.

En deze zijn uiteindelijk niet voldoende, hoewel ze wel een verklarende kracht hebben. Het probleem doet zich voor bij voorspellende kracht, want terwijl we te maken hebben met een crisis van afnemend rendement als gevolg van automatisering (zoals de toenemende neiging tot nettoverlies op nieuwe grote kapitaalinvesteringen), zijn de echte psychologische behoeften die de huidige plutocratie als machtsgroep motiveren eigenlijk ondermijnd door een aanzienlijke en plotselinge bevolkingsafname, of nieuwe post-dwingende technologieën die menselijke keuzevrijheid elimineren. Dit lijkt misschien contra-intuïtief, maar in het licht van een begrip van de zelfvernietigende aard van het kwaad, zullen we deze vraag onderzoeken.

Wanneer we de kansen van drie elkaar kruisende beleidsvectoren in kaart brengen, kunnen we deze vraag nog beter begrijpen. Die beleidsvectoren zijn a.) neuralink/AI/Neural Implants/magneto-eiwitten en gerelateerd transhumanisme, b.) ontvolking als onderdeel van de gestelde Agenda 2030-doelen, c.) automatisering/robotisering, 4IR en IoT.

Dit zal volgen uit ons laatste stuk over dit onderwerp, De grote reset-moraal: euthanisering van het niet-essentiële:

Neurale implantaten

De ontwikkeling en introductie van neurale implantatenmagnetische eiwitten, enz., kan in een willekeurig aantal richtingen gaan. Sommige soorten van deze beloven elites 'bovenmenselijke' cognitieve vermogens te geven. Een andere zeer praktische toepassing is echter om te verplichten dat deze op de algemene bevolking worden gebruikt om hen te hinderen of hun gedachten op de een of andere manier te beheersen.

In die zin kunnen neurale implantaten werken zoals geneesmiddelen in de psychiatrie worden gebruikt. Bij de creatie van dit soort Huxleyesque'Brave New World', kunnen we gemakkelijk de voortzetting zien van een paradigma dat vandaag al bestaat. Dit is er een waar het gebruikelijk is om verschillende voorspelbare depressies, angsten en neuroticismen te vinden die worden veroorzaakt door hedendaagse sociale omstandigheden, maar psychiatrisch worden behandeld in plaats van sociaal-economisch opgelost.

Neurale implantaten kunnen ook een vergelijkbare functie vervullen, maar gaan nog verder. Voorbij emoties of basaal effect op de heropname van bepaalde hormonen zoals serotonine, enz.; neurale implantaten kunnen gedachten sturen of hele cognitieve processen veranderen. Naast gevoelens, driften en impulsen, beloven neurale implantaten om werkelijke gedachten in de hoofden van het onderwerp te produceren.

n tussen deze twee is een hybride vorm - nanotech en chemogenetica die werken met optogenetica. Omdat het leveringssysteem aan de hersenen door injectie kan zijn, kunnen nanolipiden en andere verbindingen in de vorm van schoten komen. Deze kunnen worden afgeleverd als onderdeel van een verplicht 'vaccinatie'-regime (voor zover die term opnieuw is gedefinieerd), zoals nanotech-kenmerken al in de Covid-19-shot.

Daarom kunnen dergelijke - al dan niet openbaar gemaakt - worden opgenomen in vereiste vaccinaties.

De ontwikkeling hiervan lijkt echter een technologie te zijn die slavernij zou ondersteunen, maar genocide niet uitsluit. Het vermogen om de gedachten van een bevolking te beheersen, zou het risico in de ogen van het staatsapparaat aanzienlijk verminderen, vooral als het op weg is naar genocide.

Ontvolking: mythen versus feiten

Bevolkingscontrole en bevolkingsvermindering zijn al lang het beleid bij verschillende instellingen en denktanks die zich inzetten voor mondiaal bestuur, van de VN tot het World Economic Forum. Het was een onderdeel van de Millenniumdoelen van de VN, en sinds het aanbreken van de 21st eeuw, maakte deel uit van de VN-Agenda 2030.

Het is belangrijk om nu een raamwerk te introduceren om het bevolkingsprobleem te begrijpen in het licht van economische ontwikkeling. De oude opvatting is dat economische ontwikkeling leidt tot bevolkingsstagnatie, of zelfs tot achteruitgang. Het idee hier is dat onderwijs en verstedelijking processen zijn die leiden tot een betere kennis van elementaire gezinsplanning, in combinatie met een betere toegang tot abortus en anticonceptie.

Het onderliggende postulaat is dat mensen van nature niet met kinderen opgezadeld willen worden, dat kinderen in abstracto een belediging zijn voor de vrijheid. De formule is dat naarmate mensen beter opgeleid zijn en zinvoller werk en interessanter leven hebben, ze zowel weten hoe ze zwangerschap kunnen voorkomen en ook niet langer 'primitieve' neigingen hebben tot grote gezinsvorming.

Deze mythologie is opgebouwd rond het idee dat mensen fundamenteel eigenbelang hebben in de enge zin, met uitsluiting van andere verlangens, behoeften en impulsen. Ze worden als de norm gepresenteerd om bovendien een bredere cultuur te creëren die zich tegen voortplanting verzet.

In plaats daarvan, het echte mechanisme dat de bevolkingsstagnatie in de 1 . duwtst wereld zijn toegenomen werkdruk en hogere kosten van levensonderhoud. In plaats van bevolkingsstagnatie toe te schrijven aan verbeterde levensomstandigheden, zijn deze meer gerelateerd aan sobere omstandigheden opgelegd door de laatmoderniteit. De kosten van onroerend goed, van huren, van voedsel, en ook vanwege de achteruitgang van de kwaliteit van goederen door toegenomen geplande veroudering, hebben meer economische druk gelegd op individuen en paren. Het heeft geleid tot de eis dat beide leden van een huishouden fulltime werken. En zelfs daarmee is een eigen woning in kosmopolitische centra voor de meesten praktisch onmogelijk. Bezuinigingen hebben ook geleid tot: stagnatie in levensverwachting.

Deze waarheid wordt blootgelegd in actuele beleidsdocumenten zoals “Nieuwe strategieën om de bevolkingsgroei te vertragen” (1995). Hier is de dubbele spraak duidelijk, met gemakkelijk te ontcijferen zinnen erin; “…ongewenste zwangerschappen verminderen door diensten uit te breiden die reproductieve keuze en een betere gezondheid bevorderen, de vraag naar grote gezinnen verminderen door gunstige omstandigheden te creëren voor kleine gezinnen...". Wat kan er bedoeld worden met 'gunstige omstandigheden scheppen voor kleine gezinnen'?

Economische ontwikkeling vermindert de bevolking niet, maar als we bezuinigingen en veeleisende en inflexibele werkverplichtingen toevoegen, komen we op een antwoord. De economische welvaart belooft, zoals ze dat al sinds mensenheugenis heeft, de bevolking sterk te doen toenemen bij gebrek aan een programma voor bevolkingsvermindering. Omdat een organische 4IR die niet door de technocratie is binnengebracht, de werkverplichtingen zou verminderen en de kwaliteit van leven zou verhogen, zouden we een bevolkingsexplosie verwachten.

Bijgevolg zijn de prognoses dat die populatie zal uitkomen op slechts onder de 10 miljard in de jaren 2060 zijn even foutief als lineair. Zonder een technocratie die actief bezig is met het verminderen van de bevolking, zoals zij geloven, zou een economie gebaseerd op automatisering en AI een bevolkingsexplosie zien.

Conclusie

Het is nog steeds waarschijnlijk dat de toekomstige technocraten inderdaad het eindspel hebben bedacht, en dat er een aantal mogelijkheden zijn waarmee ze voor altijd sadistisch plezier kunnen oogsten als een uitoefening van absolute macht. Dit zou kunnen betekenen dat de angst voor uitroeiing groter wordt dan de daadwerkelijke bevolkingsafname. Het zou kunnen betekenen dat veel aspecten van keuzevrijheid voor de gecontroleerde bevolking worden gehandhaafd, zodat hun pijnen worden geïnternaliseerd op multivariate en complexe manieren, waaronder verwarde gevoelens van zelfbeschuldiging, identificatie met de misbruiker, wrok, spijt en ook schendingen van wil en waardigheid . Nogmaals, als wil geen factor is, dan zijn al deze potentiële arena's van psychologische pijn niet aanwezig.

Om het volgende te formuleren, is het van fundamenteel belang te begrijpen dat in een post-arbeidsbeschaving de status van de mensheid niet langer bestaat op basis van een maatstaf van nut. Ofwel een beschaving bestaat om de menselijke conditie te verbeteren, of om het menselijk lijden te vergroten. Er zijn geen compromissen of kosten. De samenleving is goed of slecht.

Maar het kwaad is van korte duur en kortzichtig, en dit is waarom: Plotselinge bevolkingsvermindering is een knaller, het explodeert maar één keer. Het plezier in het proces van het uitroeien van miljarden mensen, en de angst, pijn en het lijden dat dit zou veroorzaken, binnen een tijdsbestek van een paar jaar, kan maar één keer worden genoten. Het is een offerritueel op het altaar van Moloch dat maar één keer kan worden uitgevoerd.

Hetzelfde geldt voor post-dwingende technologieën: zonder keuzevrijheid heeft het controleren van mensen geen zin in termen van het schenden van hun eigen wil of verlangen. Pijn veroorzaken bij een onderwerp dat zich niet verzet omdat hij geen wil heeft, geeft de sadist veel minder plezier dan pijn doen bij een onderwerp tegen hun wil.

Bovendien is de positie van elite relatief aan een aantal factoren zoals de verdeling van rijkdom, macht en/of privileges, en het enorme aantal in termen van bevolking waarover men deze voordelen bezit.

Als er alleen nog maar elites over waren, dan zouden ze slechts een nieuw soort egalitaire samenleving hebben ingevoerd op basis van overvloed en een minuscule menselijke bevolking. Als de levensomstandigheden van een bestaande mensheid sterk kunnen worden verminderd, dan groeit het relatieve voorrecht en de luxe die de elites genieten in die verhouding.

Zonder enige radicale levensverlengende technologie is het denkbaar dat wetenschap en technologie al het toppunt hebben bereikt waarop privileges en luxe niet kunnen worden bevorderd. Een redelijke oplossing zou zijn om de levensomstandigheden van anderen te verminderen om hun eigen relatieve voorrecht te vergroten. Hoe meer mensen in mindere omstandigheden leven, hoe meer bevoorrecht iemands bevoorrechte positie is.

Evenzo lijkt het erop dat het handhaven van een menselijke populatie als 'bezit' zou dienen om het eigendom over mensen te vergroten, misschien wel het meest waardevolle type bezit omdat ze zich ervan bewust zijn dat ze eigendom zijn - maar alleen als dat hen vernedert. Voor welk ander doel is slavernij, in een wereld zonder menselijke arbeid?

Heeft het enige betekenis, of wordt er enige bevrediging bereikt door over mensen te regeren zonder de mogelijkheid te hebben om ofwel in te stemmen, of omgekeerd, de heerser kwalijk te nemen? Hier kunnen we het als volgt begrijpen: de mogelijkheid voor agency betekent dat regeren kan gebeuren met hun steun, of tegen hun wil.

Maar neurale implantaatcontrole over cognitieve processen, elimineert de mogelijkheid van wil, wat technocraten het plezier zou ontnemen om met of tegen de wil van de geregeerden te regeren.

Daarom wordt het destructieve kwaadaardige raamwerk van degenen achter de Grote Reset onthuld. Het gebruik van strategie, planning en sluwheid om het gewenste resultaat te bereiken is gangbaar. Maar hebben ze de basis van hun verlangens onderzocht? Begrijpen ze wat hun overwinning hen zou opleveren?

Het enige dat nog moet worden vernietigd in een wereld die alleen door elites wordt bevolkt, zijn andere elites. Het lijkt erop dat het verlangen om anderen te domineren niet vanzelf ophoudt.

Om deze redenen is het waarschijnlijk dat sommige elites het probleem in dit eindspel hebben gezien. Dit zou het conflict tussen de elites verklaren dat we eerder hebben onderzocht en waar we in de nabije toekomst op terug zullen komen.

Lees hier het hele verhaal ...

Over de auteur

Patrick Wood
Patrick Wood is een toonaangevende en kritische expert op het gebied van duurzame ontwikkeling, groene economie, Agenda 21, 2030 Agenda en historische technocratie. Hij is de auteur van Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation (2015) en co-auteur van Trilaterals Over Washington, Volumes I en II (1978-1980) met wijlen Antony C. Sutton.
Inschrijven
Melden van
gast

14 Comments
Oudste
Nieuwste Meest Gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Freeland_Davw

Ik zal het één keer zeggen en er niet over praten. Als het niet van God is, is het slecht. Je denkt misschien dat ik een gesloten geest heb, maar je moet dat met God bespreken omdat Hij het zei.

gewoon zeggen

Waar heeft hij het specifiek gezegd?

Ren

Wat ze willen is onhoudbaar. En de elitisten missen het vermogen om iets moois of nuttigs te CREREN of UITVINDEN. Merk je op hoe alles wat ze controleren ons geweldig begint, maar verandert in afval? Hoe zullen ze hun slimme steden draaiende houden met iedereen behalve zichzelf gereduceerd tot kruipende idioten? Ja, AI kan dingen doen. Maar wie onderhoudt de machines waarin de AI is ondergebracht? De elitairen hebben enige kennis. Maar onderhoud is veel minder interessant dan uitzoeken hoe je anderen iets aan kunt doen. Het grootste deel van hun engineering wordt uitbesteed. En ze nemen veel van anderen. De beste codes van Gates zijn gestolen. De... Lees verder "

Vasily

Dat is waar, ze creëren niets; en als het lijkt alsof ze dat doen, dan hoeven we alleen maar te onthouden dat zelfs de dood ook een soort proces of volgorde volgt.

Vasily

Zoals ik het zie, is technologie zelf, zodra het het punt heeft bereikt dat het niet kan worden ontwikkeld zonder toevlucht te nemen tot immorele middelen, ook in de onderzoeksfase, inherent slecht; en, als het ongecontroleerd bleef, zou het altijd enorm helpen bij het creëren van een hel op aarde. In dit licht zou het heel interessant zijn om te weten welke technologie en medicijnen we zouden kunnen houden (omdat het niet met immorele middelen is ontwikkeld) en welke we zouden moeten weggeven (vanwege hun immorele ontwikkeling).

John Smith

Sommige sciencefiction, nu gedateerd, poneert militair gebruik van infectieveroorzakende nanites, dwz een peloton dat is geïnfecteerd door een griep van 2 weken om hun gevechtsbereidheid uit te schakelen. Het lijkt er niet op dat injecties een noodzakelijk toedieningssysteem zijn, op dit punt in de geschiedenis waren ze slechts een handig, tijdelijk hulpmiddel om grote delen van de bevolking te inenten, maar zodra de gewone mensen begrijpen wat er gebeurt, zou het kunnen zijn als mediterraan Fruit Fly, helikopter geleverd in de jaren 1990. Als het proces goedkoop genoeg wordt, ongeacht of het nutteloos is of een terugslag heeft op de elites, kunnen ze proberen... Lees verder "

Christian verkopen

wat ik absoluut niet snap is deze stille acceptatie van de steeds gedurfdere beweringen over kunstmatige intelligentie, neurale implantaten, magneto-eiwitten en dergelijke. Ik heb een technologische achtergrond, en ik heb zelfs geen spoor hiervan in de werkelijkheid gemanifesteerd. Ik neem daarom aan dat het allemaal mythes zijn op het niveau van een sciencefictionfilm. Ik kan dit zeker zeggen over het AI-onderwerp, aangezien computing mijn vakgebied is: kunstmatige intelligentie faalt vanwege het gebrek aan natuurlijke intelligentie, punt uit. Hetzelfde geldt voor alle vormen van “leven”: er is er maar ÉÉN die ze kan creëren. Mijn billen... Lees verder "

Bruce

Ik wilde erop wijzen dat 'zij' hoogstwaarschijnlijk de technologie hebben die ze nodig hebben. Dat beweren omdat 'we' het niet hebben gezien en dus niet bestaat, is gevaarlijk. Het is algemeen bekend dat de 99% over alles als laatste wordt verteld.

De 99% wist niets van injecteerbare nanobots totdat ze ons ermee begonnen te injecteren...

John Smith

Heb je ooit de film uit de jaren 1960, Seven Days in May, gezien? In een tijd dat het eigenlijk het ministerie van Buitenlandse Zaken was, en niet het Pentagon dat oorlog voerde, was het een fantasie aan één specifieke kant van de oude links-rechts dichotomie. (Het was echt geïnspireerd door het karakter van Air Force Gen. Curtis LeMay, die de inefficiëntie van Amerikaanse bombardementen op grote hoogte van Japan had bestudeerd, concludeerde dat er behoefte was aan vuurbombardementen op lage hoogte met napalm ontwikkeld voor precies dat doel, en het plan met succes uitgevoerd.) In het geval waren er geheime militaire bases die zich bezighielden met vreemde activiteiten die onverklaarbaar waren, behalve:... Lees verder "

1 jaar geleden voor het laatst bewerkt door John Smith
trackback

[…] Het inherente kwaad van technocratie ontmaskerd als anti-menselijk, anti-beschaving […]

John Smith

Sommige van de problemen zijn in overeenstemming met een analyse van de persoonlijke houding van de elite, bijgewerkt in termen van Thorstein Veblens klassieke werk over opvallende consumptie, het nieuwe idee dat sommige destructieve gedragingen met machtsimplicaties voor het opbouwen van aanzien bij de elite, slechts tijdelijk overgenomen door elites, onveranderlijk naar de langdurige pijn van de lagere klassen. Een student scande een aansluitingsapp voor alleenstaande, niet-gebonden mensen op 1 km van studentenhuisvesting, de meeste waren universiteitsstudenten, maar breidden het bereik uit tot 3 mijl, merkte de opname van een grotere populatie van mensen uit de lagere klasse op die meestal alleenstaande ouders zijn... Lees verder "

trackback

[…] Het inherente kwaad van technocratie ontmaskerd als anti-menselijk,… […]