Europa's Green New Deal marcheert onverschrokken

Wikimedia Commons, Heinrich Böll Stiftung
Deel dit verhaal!
De VN zegt: "Een groene economie impliceert de ontkoppeling van hulpbronnengebruik en milieueffecten van economische groei". Dit duidt op een totale onwetendheid over de economische realiteit dat middelen absoluut noodzakelijk zijn voor welke economische activiteit dan ook.

In dit artikel denkt de auteur dat het allemaal goed komt als het maar 'gewoon' in uitvoering is. ⁃ TN-editor

De Europese groene agenda is de sleutel tot het redden van de planeet, maar kan ook een op verlichting gebaseerde multilaterale orde redden van nationalistisch irrationalisme.

We staan ​​op het punt voorbij de punt van geen terugkeer wat betreft klimaatverandering.

Alle wetenschappers zijn dat erop wijzen dat de opwarming van de aarde een onomkeerbare realiteit is en dat het nu aan de mens is om er grenzen aan te stellen. We moeten specifiek de temperatuurstijging verminderen, die ernstige schade toebrengt aan onze manier van leven en zelfs de menselijke soort kan bedreigen.

Klimaatactie is een categorische noodzaak geworden voor iedereen die wil dat openbare aangelegenheden worden geregeerd op basis van rede en wetenschappelijke kennis. Het is niet toevallig dat extreem-rechts en de opkomende identiteitsbewegingen ervoor hebben gekozen om de ecologische dimensie een van hun slagvelden te maken - alweer een ander aspect van de oorlog die wordt gevoerd tegen de verlichting.

In 2015 is de internationale gemeenschap erin geslaagd het akkoord van Parijs uit te roeien, met als doel de wereldwijde temperatuurstijging tot 1.5 graden Celsius boven pre-industriële tijden te houden en zeker binnen de 2C-drempel van onherstelbare schade aan de planeet en degenen die er wonen. Deze doelstelling moet worden vertaald in acties die een drastische vermindering van de broeikasgasemissies mogelijk maken en de broodnodige koolstofarme economie - effectief, gestaag en ambitieus - aanpakken.

Enorme herstructurering

Een einde maken aan afhankelijkheid van kolen is de grootste economische transformatie die onze samenlevingen zullen ondergaan sinds de industriële revolutie. Het is een enorme herstructurering - met gevolgen voor productie, distributie en consumptie - en het zal aanzienlijke veranderingen teweegbrengen in energie, infrastructuur, transport, belastingstelsels, financiële regulering en internationale handel. We staan ​​voor een enorme taak, waarbij de planeet op het spel staat - en onze manier van leven ermee.

Deze transformatie, de groene transitie, is niet gratis en ook niet zonder potentiële winst. Er zijn met name kosten voor de industrie, voor werknemers en consumenten, die op een eerlijke manier en via de passende sociale 'schokdempers' moeten worden gedeeld. Maar er zijn ook potentiële voordelen het creëren van banen en even gedeelde en herverdeelde groei.

De taak om van de groene transitie een rechtvaardige en inclusieve transitie te maken, is de sleutel tot het samen aanpakken van de twee grote uitdagingen waarmee democratieën overal ter wereld worden geconfronteerd: ongelijkheid en klimaatverandering. Een rechtvaardige transitie is de enige manier om dit mogelijk te maken, door sociale en electorale verkiezingen te vermijden eco-reacties die de belangrijke veranderingen die we moeten doorvoeren op onze arbeidsmarkt, onze economie en onze samenleving verwerpen en voorkomen.

Lees hier het hele verhaal ...

Inschrijven
Melden van
gast

1 Reactie
Oudste
Nieuwste Meest Gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties