De fatale gedachte aan technocratie die de beleidsvorming aantast

Muurschildering van Flight Science, Sky Harbor Airport
Deel dit verhaal!
image_pdfimage_print
Kritische analyse van technocratie neemt snel toe tijdens de door technocraten uitgeroepen pandemie van 2020. Beleidsvorming mag nooit worden toevertrouwd aan bekrompen technocraten, die allemaal grotendeels ongekozen en onverklaarbaar zijn. ⁃ TN-editor

De grote Oostenrijkse econoom en politiek filosoof Friedrich von Hayek publiceerde The Road to Serfdom in 1944, waarin hij pleitte tegen socialisme, planning en collectivisme, en ten gunste van individuele vrijheid, het marktsysteem en het kapitalisme. Veel later, aan de vooravond van de ineenstorting van het communisme in Oost-Europa, in 1988, publiceerde hij The Fatal Conceit, die uitbreidt en voortbouwt op argumenten die hij al een halve eeuw formuleerde. (Dit laatste werk werd bewerkt door filosoof William Warren Bartley, en er is een wetenschappelijk geschil over de vraag of hij meer auteur dan redacteur was, terwijl Hayek op dat moment al ziek was.) De titel van het laatste werk komt uit een beroemde passage in De theorie van morele gevoelens (1759) van de Schotse econoom en politiek filosoof Adam Smith, beter bekend om zijn klassieker The Wealth of Nations (1776).

Deze passage van Adam Smith is zo rijk en zo vooruitziend, dat het verdient om volledig te worden geciteerd: “De man van het systeem daarentegen is geneigd om zeer wijs te zijn in zijn eigen ogen; en is vaak zo verliefd op de veronderstelde schoonheid van zijn eigen ideale regeringsplan, dat hij niet de minste afwijking kan ondergaan van enig deel ervan. Vervolgens stelt hij het volledig en in al zijn onderdelen vast, zonder rekening te houden met de grote belangen of de sterke vooroordelen die ertegen kunnen verzetten. Hij lijkt zich voor te stellen dat hij de verschillende leden van een grote samenleving net zo gemakkelijk kan rangschikken als de hand de verschillende stukken op een schaakbord rangschikt. Hij is niet van mening dat de stukken op het schaakbord geen ander bewegingsprincipe hebben dan dat wat de hand erop drukt; maar dat in het grote schaakbord van de menselijke samenleving elk stuk een eigen bewegingsprincipe heeft, totaal verschillend van datgene dat de wetgever zou kunnen kiezen om erop te drukken. Als deze twee principes samenvallen en in dezelfde richting handelen, zal het spel van de menselijke samenleving gemakkelijk en harmonieus doorgaan en is het zeer waarschijnlijk dat het gelukkig en succesvol zal zijn. Als ze tegengesteld of verschillend zijn, zal het spel jammerlijk doorgaan en moet de samenleving te allen tijde in de hoogste mate van wanorde verkeren. "

Smith biedt ons niets minder dan een kritiek op 'wetenschappelijk socialisme', een doctrine die bijna twee eeuwen later zou verschijnen. Deze theorie stelt dat een welwillende regering het sociale welzijn, of in ieder geval sociaal wenselijke doelen kan bereiken door een samenleving en haar burgers te plannen en te sturen door middel van wetgeving, regels, voorschriften en administratieve fiat. India zou een versie hiervan ervaren onder de licentie-vergunning-quota raj die de kern vormde van het Nehruviaans socialisme en de vijfjarenplannen van het land, en de meeste westerse landen ervoeren een versie ervan in de vorm van de naoorlogse ommekeer. in de richting van keynesiaans bedrijfscyclusbeheer en overheidsregulering om de concurrentiekracht op de markt in toom te houden.

Smith's kritiek identificeert de essentie van de fatale verwaandheid van centrale planning: de 'man van het systeem' behandelt mensen als schaakstukken, die naar believen kunnen worden bewogen door de handen van de schaakmeester, en dat ze geen gedragsimpuls of reactie hebben van hun eigen. Dit is in tegenspraak met het fundamentele principe van de economie, dat mensen doelbewust hun eigen acties kiezen om hun eigen doelen te bereiken, en daarom reageert hun gedrag op prikkels en ontmoedigingen (al dan niet afkomstig van de markt) en, in dit geval, kritisch op de stimulerings- / ontmoedigingsstructuur die is gecreëerd door de planning van de overheid zelf.

Toegepast op het economisch beleid heeft dit inzicht verschillende namen: de 'Lucas-kritiek' in de macro-economie, genoemd naar Nobel-econoom Robert Lucas; en het 'compensatieprincipe' in de micro-economie, bedacht door econoom Sam Peltzman - beide economen van de Universiteit van Chicago. Simpel gezegd, mensen zullen reageren op overheidsbeleid dat erop gericht is hun gedrag vorm te geven, en deze reactie zal vaak dienen om het beoogde doel van dat beleid teniet te doen of te compenseren. Overheidsingrijpen in de economie is daarom vaak zelfvernietigend, juist omdat mensen geen pionnen op een schaakbord zijn, maar doelgericht op een dergelijke tussenkomst reageren, precies zoals Smith bijna 300 jaar geleden begreep.

De leer van het wetenschappelijk socialisme is misschien op de as van de geschiedenis gegooid toen het communisme in Oost-Europa en de voormalige Sovjet-Unie instortte, maar het leeft voort in zijn nageslacht, de verschillende vormen van technocratie die de laatste tijd wortel hebben geschoten en tot bloei zijn gekomen. jaren, vooral het afgelopen jaar na het uitbreken van de covid-pandemie. De hedendaagse incarnatie van de fatale verwaandheid wordt geïllustreerd door het idee van lockdown, dat tot doel heeft de verspreiding van virale infectie te beteugelen door middel van bevelen om thuis te blijven, het sluiten van openbare plaatsen, avondklok, beperkingen op openbare en privébijeenkomsten en het blokkeren of het opleggen van strenge beperkingen aan de exploitatie van particuliere bedrijven.

Epidemiologen die pleiten voor lockdowns als remedie tegen de verspreiding van covid begaan een versie van de denkfout die Hume identificeerde - hun 'agent-based' modellen bevatten doorgaans niet de gedragsreactie van het publiek, wat kan betekenen dat er moet worden gewerkt aan lockdowns in plaats van eraan vast te houden. naar hen. Evenzo kan het verplicht stellen van het gebruik van een masker een vals gevoel van veiligheid creëren en ander risicovol gedrag aanmoedigen - precies zoals in het beroemde werk van Peltzman, dat aantoonde dat het verplicht stellen van veiligheidsgordels in auto's overhaast rijgedrag kan veroorzaken, waardoor het beoogde effect van het beleid wordt gecompenseerd.

Lees hier het hele verhaal ...

Over de auteur

Patrick Wood
Patrick Wood is een toonaangevende en kritische expert op het gebied van duurzame ontwikkeling, groene economie, Agenda 21, 2030 Agenda en historische technocratie. Hij is de auteur van Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation (2015) en co-auteur van Trilaterals Over Washington, Volumes I en II (1978-1980) met wijlen Antony C. Sutton.
ABONNEREN
Melden van
gast
4 Comments
Oudste
Nieuwste Meest Gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

[…] Een tecnocrati dalla mentalità ristretta, tutti in gran parte non eletti e inspiegabili. ⁃ TN Editor (nda, la traduzione dell'articolo intero la si può abilitare nella tendina del link […]

Alfred

Voor ons oud genoeg om te onthouden, had Issac Asimov gewaarschuwd dat technologie, wanneer deze tot het uiterste wordt doorgevoerd, de hersenen verstoort. Net zoals de rekenmachine het brein heeft verward van een generatie die niet langer weet hoe ze eenvoudige wiskunde moeten berekenen (inderdaad, sommigen zouden racistisch zeggen), en nu met de implementatie van kunstmatige intelligentie de volgende generaties verder zal toevoegen aan basistaken die allemaal samen zouden hebben was een generatie geleden vanzelfsprekend, zoals het bereiden van voedsel vanaf het begin, het schrijven van samenhangende en geïntegreerde zinnen die gedachten en experimenten en oefening van de hogere geest uitlokken. Nu zullen we ronddwalen als geprikkelde kinderen... Lees verder "

Keith Jones

Terwijl ik dit schrijf, is er een poging van de technocraten om het menselijk gedrag te veranderen en zelfs de bevolking te verkleinen door vaccinatie. In combinatie met kunstmatige intelligentie is dit de nieuwste tool om controle te krijgen over de ziel van elk "schaakstuk".

SA Cunliffe