AIER: Bewijs toont aan dat lockdowns het coronavirus niet beheersen

Adobe Stock
Deel dit verhaal!
Technocraten weerlegden honderd jaar wijsheid op het gebied van de volksgezondheid volledig toen ze een wereldwijd openbaar beleid van lockdowns introduceerden om COVID-19 te beheersen. Er was geen bewijs dat ze effectief zouden zijn en toch omarmde de wereld ze toch volledig. ⁃ TN-editor

Het gebruik van universele lockdowns in het geval van het verschijnen van een nieuwe ziekteverwekker heeft geen precedent. Het is een wetenschappelijk experiment in realtime geweest, waarbij het grootste deel van de menselijke populatie als laboratoriumratten werd gebruikt. De kosten zijn legio.

De vraag is of lockdowns hebben gewerkt om het virus op een wetenschappelijk verifieerbare manier te beheersen. Op basis van de volgende onderzoeken is het antwoord nee en om verschillende redenen: slechte gegevens, geen correlaties, geen causale demonstratie, afwijkende uitzonderingen, enzovoort. Er is geen verband tussen lockdowns (of hoe mensen ze ook willen noemen om hun ware aard te maskeren) en viruscontrole.

Misschien is dit een schokkende onthulling, aangezien universele sociale en economische controles de nieuwe orthodoxie aan het worden zijn. In een gezondere wereld zou de bewijslast eigenlijk bij de lockdowners moeten liggen, aangezien zij het zijn die 100 jaar volksgezondheidswijsheid hebben omvergeworpen en deze hebben vervangen door een niet-geteste, van bovenaf opgelegde oplegging van vrijheid en mensenrechten. Ze hebben die last nooit aanvaard. Ze beschouwden het als vanzelfsprekend dat een virus geïntimideerd en bang kon worden gemaakt door geloofsbrieven, edicten, toespraken en gemaskerde gendarmes.

Het pro-lockdown-bewijs is schokkend mager en grotendeels gebaseerd op het vergelijken van resultaten uit de echte wereld met verschrikkelijke computer-gegenereerde voorspellingen die zijn afgeleid van empirisch niet-geteste modellen, en vervolgens alleen maar stellen dat stringenties en 'niet-farmaceutische interventies' het verschil verklaren tussen de gefictionaliseerde vs. het echte resultaat. De anti-lockdown-onderzoeken zijn daarentegen wetenschappelijk onderbouwd, robuust en grondig, worstelen met de gegevens die we hebben (met al zijn gebreken) en kijken naar de resultaten in het licht van de controles op de bevolking.

Een groot deel van de volgende lijst is samengesteld door data engineer Ivor Cummins, die een jaar lang een educatieve inspanning heeft geleverd om intellectuele steun voor lockdowns te keren. AIER heeft zijn eigen en de samenvattingen toegevoegd. Het resultaat is dat het virus zal doen wat virussen doen, hetzelfde als altijd in de geschiedenis van infectieziekten. We hebben een uiterst beperkte controle over hen, en wat we wel hebben, hangt samen met tijd en plaats. Angst, paniek en dwang zijn geen ideale strategieën om virussen te beheersen. Intelligentie en medische therapie doen het veel beter.

(Deze onderzoeken zijn alleen gericht op lockdown en hun relatie met viruscontrole. Ze gaan niet in op de talloze gerelateerde problemen die de wereld hebben gekweld, zoals maskermandaten, PCR-testkwesties, problemen met misclassificatie van overlijden of andere specifieke problemen die verband houden met reizen beperkingen, sluitingen van restaurants en honderden andere bijzonderheden waarover in de toekomst hele bibliotheken zullen worden geschreven.)

1. "Een analyse op landniveau die de impact van overheidsmaatregelen, paraatheid per land en sociaaleconomische factoren op de COVID-19-mortaliteit en gerelateerde gezondheidsresultaten meet”Door Rabail Chaudhry, George Dranitsaris, Talha Mubashir, Justyna Bartoszko, Sheila Riazi. EClinicalMedicine 25 (2020) 100464. "[F] ull lockdowns en wijdverbreide COVID-19-tests gingen niet gepaard met een vermindering van het aantal kritieke gevallen of de algehele mortaliteit."

2. "Was de Duitse corona-lockdown nodig?? " door Christof Kuhbandner, Stefan Homburg, Harald Walach, Stefan Hockertz. Vooraf: Sage Preprint, 23 juni 2020. “Officiële gegevens van het Duitse RKI-bureau suggereren sterk dat de verspreiding van het coronavirus in Duitsland autonoom is afgenomen, voordat enige interventie effectief werd. Er zijn verschillende redenen aangedragen voor een dergelijke autonome achteruitgang. Een daarvan is dat verschillen in gevoeligheid en gedrag van de gastheer kunnen leiden tot groepsimmuniteit bij een relatief laag prevalentieniveau. Rekening houdend met individuele variatie in gevoeligheid of blootstelling aan het coronavirus, levert een maximum van 17% tot 20% van de bevolking op die geïnfecteerd moet worden om kudde-immuniteit te bereiken, een schatting die empirisch wordt ondersteund door het cohort van het Diamond Princess-cruiseschip. Een andere reden is dat seizoensgebondenheid ook een belangrijke rol kan spelen bij dissipatie. "

3. "Schatting van de huidige ontwikkeling van de SARS-CoV-2-epidemie in Duitsland”Door Matthias an der Heiden, Osamah Hamouda. Robert Koch-Institut, 22 april 2020. “In het algemeen ontwikkelen echter niet alle geïnfecteerde mensen symptomen, niet iedereen die symptomen ontwikkelt, gaat naar de spreekkamer, niet iedereen die naar de dokter gaat, wordt getest en niet iedereen die positief test. worden ook vastgelegd in een gegevensverzamelingssysteem. Bovendien zit er een bepaalde tijd tussen al deze afzonderlijke stappen, zodat geen enkel enquêtesysteem, hoe goed ook, een uitspraak kan doen over het huidige infectieproces zonder aanvullende aannames en berekeningen. ”

4. Zijn de COVID-19-infecties afgenomen voordat het VK werd afgesloten? door Simon N. Wood. Cornell University pre-print, 8 augustus 2020. “Een Bayesiaanse inverse probleembenadering toegepast op Britse gegevens over COVID-19-sterfgevallen en de ziekteduurverdeling suggereert dat infecties afnamen voordat het VK volledig werd afgesloten (24 maart 2020), en dat in Zweden begon slechts een dag of twee later af te nemen. Een analyse van Britse gegevens met behulp van het model van Flaxman et al. (2020, Nature 584) geeft hetzelfde resultaat onder versoepeling van zijn eerdere veronderstellingen over R. "

5. "Reageer op Flaxman et al. (2020): De illusoire effecten van niet-farmaceutische interventies op COVID-19 in Europa”Door Stefan Homburg en Christof Kuhbandner. 17 juni 2020. Advance, Sage Pre-Print. “In een recent artikel, Flaxman et al. beweren dat niet-farmaceutische interventies opgelegd door 11 Europese landen miljoenen levens hebben gered. We laten zien dat hun methoden circulair redeneren omvatten. De vermeende effecten zijn pure artefacten, die de gegevens tegenspreken. Bovendien laten we zien dat de lockdown van het Verenigd Koninkrijk zowel overbodig als ineffectief was. "

6. Professor Ben Israel's analyse van virusoverdracht. 16 april 2020. “Sommigen beweren misschien dat de afname van het aantal extra patiënten elke dag het gevolg is van de strakke lockdown opgelegd door de overheid en gezondheidsautoriteiten. Het onderzoeken van de gegevens van verschillende landen over de hele wereld werpt een zwaar vraagteken op de bovenstaande verklaring. Het blijkt dat een soortgelijk patroon - snelle toename van infecties die een hoogtepunt bereikt in de zesde week en afneemt vanaf de achtste week - gebruikelijk is in alle landen waar de ziekte werd ontdekt, ongeacht hun responsbeleid: sommigen legden een ernstige en onmiddellijke lockdown, waaronder niet alleen 'sociale afstand nemen' en het verbieden van crowding, maar ook het afsluiten van de economie (zoals Israël); sommigen 'negeerden' de infectie en gingen bijna een normaal leven leiden (zoals Taiwan, Korea of ​​Zweden), en sommigen voerden aanvankelijk een mild beleid, maar keerden snel terug naar een volledige lockdown (zoals Italië of de staat New York). Desalniettemin laten de gegevens vergelijkbare tijdsconstanten zien tussen al deze landen met betrekking tot de aanvankelijke snelle groei en de achteruitgang van de ziekte. "

7. "Impact van niet-farmaceutische interventies tegen COVID-19 in Europa: een quasi-experimenteel onderzoek”Door Paul Raymond Hunter, Felipe Colon-Gonzalez, Julii Suzanne Brainard, Steve Rushton. MedRxiv Pre-print 1 mei 2020. “De huidige epidemie van COVID-19 is ongeëvenaard in de recente geschiedenis, net als de interventies op sociaal afstand die hebben geleid tot een aanzienlijke stopzetting van het economische en sociale leven van zoveel landen. Er is echter zeer weinig empirisch bewijs over welke maatregelen voor sociale distantiëring de meeste impact hebben ... Uit beide modellenmodellering ontdekten we dat sluiting van onderwijsfaciliteiten, het verbieden van massale bijeenkomsten en sluiting van sommige niet-essentiële bedrijven gepaard gingen met een verminderde incidentie terwijl thuisbestellingen en sluiting van alle niet-bedrijven gingen niet gepaard met enige onafhankelijke extra impact. "

8. "Volledig lockdown-beleid in West-Europese landen heeft geen duidelijke gevolgen voor de COVID-19-epidemie”Door Thomas Meunier. MedRxiv Pre-print 1 mei 2020. “Deze fenomenologische studie beoordeelt de impact van volledige lockdown-strategieën die in Italië, Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk worden toegepast op de vertraging van de COVID-2020-uitbraak in 19. Als we het traject van de epidemie voor en na de lockdown vergelijken, vinden we geen bewijs van enige discontinuïteit in de groeisnelheid, verdubbelingstijd en reproductieaantentrends. Als we de trends in de groeipercentages vóór lockdown extrapoleren, geven we schattingen van het dodental bij gebrek aan een lockdown-beleid en laten we zien dat deze strategieën in West-Europa mogelijk geen mensenlevens hebben gered. We laten ook zien dat buurlanden die minder restrictieve maatregelen voor sociale afstand nemen (in tegenstelling tot door de politie afgedwongen huisbeheersing) een zeer vergelijkbare tijdsevolutie van de epidemie ervaren. "

9. "Traject van COVID-19-epidemie in Europa”Door Marco Colombo, Joseph Mellor, Helen M Colhoun, M. Gabriela M. Gomes, Paul M McKeigue. MedRxiv Pre-print. Geplaatst op 28 september 2020. “Het klassieke Susceptible-Infected-Recovered-model, geformuleerd door Kermack en McKendrick, gaat ervan uit dat alle individuen in de populatie even vatbaar zijn voor infectie. Van het passen van een dergelijk model tot het sterftetraject van COVID-19 in 11 Europese landen tot 4 mei 2020 Flaxman et al. concludeerde dat 'grote niet-farmaceutische interventies - en lockdowns in het bijzonder - een groot effect hebben gehad op het verminderen van transmissie'. We laten zien dat het versoepelen van de aanname van homogeniteit om individuele variatie in gevoeligheid of connectiviteit mogelijk te maken, een model geeft dat beter past bij de gegevens en een nauwkeurigere 14-daagse voorspelling van de mortaliteit. Door rekening te houden met heterogeniteit wordt de schatting van 'contrafeitelijke' sterfgevallen die zouden zijn voorgevallen als er geen interventies waren geweest, verlaagd van 3.2 miljoen naar 262,000, wat impliceert dat het grootste deel van de vertraging en omkering van COVID-19-sterfte wordt verklaard door de opbouw van kudde-immuniteit . De schatting van de drempel voor immuniteit van de kudde hangt af van de waarde die is gespecificeerd voor de infectiedetectiefactor (IFR): een waarde van 0.3% voor de IFR geeft 15% voor de gemiddelde drempel voor immuniteit van de kudde. "

10. "Effect van schoolsluitingen op sterfte door coronavirus 2019: oude en nieuwe voorspellingen”Door Ken Rice, Ben Wynne, Victoria Martin, Graeme J Ackland. British Medical Journal, 15 september 2020. “De bevindingen van deze studie suggereren dat snelle interventies zeer effectief bleken te zijn om de piekvraag naar bedden op de intensive care unit (ICU) te verminderen, maar ook om de epidemie te verlengen, in sommige gevallen resulterend in meer doden. langetermijn. Dit gebeurt omdat covid-19-gerelateerde sterfte sterk scheef is naar oudere leeftijdsgroepen. Zonder een effectief vaccinatieprogramma zou geen van de voorgestelde mitigatiestrategieën in het VK het voorspelde totale aantal sterfgevallen tot onder de 200 verminderen. "

11. "Modellering van strategieën voor sociale distantiëring om verspreiding van SARS-CoV2 in Israël te voorkomen - Een kosteneffectiviteitsanalyse”Door Amir Shlomai, Ari Leshno, Ella H Sklan, Moshe Leshno. MedRxiv Pre-Print. 20 september 2020. “Een landelijke lockdown zal naar verwachting gemiddeld 274 (mediaan 124, interkwartielbereik (IQR): 71-221) levens besparen in vergelijking met de 'testen, traceren en isoleren'-benadering. De ICER zal echter gemiddeld $ 45,104,156 bedragen (mediaan $ 49.6 miljoen, IQR: 22.7-220.1) om één geval van overlijden te voorkomen. Conclusies: Een nationale lockdown heeft een matig voordeel bij het redden van levens met enorme kosten en mogelijk overweldigende economische effecten. Deze bevindingen zouden besluitvormers moeten helpen bij het omgaan met extra golven van deze pandemie. "

12. Te weinig van het goede Een paradox van matige infectiecontrole, door Ted Cohen en Marc Lipsitch. Epidemiologie. 2008 juli; 19 (4): 588-589. “Het verband tussen het beperken van de blootstelling aan ziekteverwekkers en het verbeteren van de volksgezondheid is niet altijd zo eenvoudig. Het verkleinen van het risico dat elk lid van een gemeenschap wordt blootgesteld aan een ziekteverwekker, heeft als bijkomend effect dat de gemiddelde leeftijd waarop infecties optreden, wordt verhoogd. Voor ziekteverwekkers die op oudere leeftijd een grotere morbiditeit veroorzaken, kunnen interventies die de blootstelling verminderen maar niet elimineren, paradoxaal genoeg het aantal gevallen van ernstige ziekte verhogen door de last van infectie naar oudere personen te verschuiven. "

13. “Slim denken, vergrendelen en COVID-19: implicaties voor openbaar beleid”Door Morris Altman. Journal of Behavioral Economics for Policy, 2020. “De reactie op COVID-19 is overweldigend geweest om veel van de economieën in de wereld op slot te doen om de sterftecijfers en de onmiddellijke negatieve effecten van COVID-19 te minimaliseren. Ik beargumenteer dat dergelijk beleid te vaak gedecontextualiseerd wordt, aangezien het externe beleidseffecten negeert, ervan uitgaat dat de berekeningen van het sterftecijfer voldoende nauwkeurig zijn en, en ook, veronderstelt dat het juist is om te focussen op directe Covid-19-effecten om het menselijk welzijn te maximaliseren. Als gevolg van deze benadering kan het huidige beleid worden misleid en met zeer negatieve effecten op het menselijk welzijn. Bovendien kan een dergelijk beleid er onbedoeld toe leiden dat de sterftecijfers helemaal niet worden geminimaliseerd (inclusief externe effecten), vooral op de lange termijn. Dergelijk verkeerd gericht en suboptimaal beleid is een product van beleidsmakers die ongeschikte mentale modellen gebruiken die op een aantal sleutelgebieden ontbreken; het niet nemen van een uitgebreider macroperspectief om het virus aan te pakken, het gebruik van slechte heuristieken of besluitvormingstools, het daarmee verband houdende niet onderkennen van de differentiële effecten van het virus, en het toepassen van een hoedende strategie (volg de leider) bij het ontwikkelen van beleid. Verbetering van de besluitvormingsomgeving, inclusief het bieden van meer omvattend bestuur en het verbeteren van mentale modellen, zou over de hele wereld kunnen worden vergrendeld, waardoor een veel hoger niveau van menselijk welzijn kan worden verkregen. "

14. "SARS-CoV-2-golven in Europa: een 2-stratum SEIRS-modeloplossing”Door Levan Djaparidze en Federico Lois. MedRxiv pre-print, 23 oktober 2020. “We ontdekten dat 180 dagen verplichte isolatie tot gezonde mensen <60 (dwz scholen en werkplekken gesloten) meer uiteindelijke sterfgevallen oplevert als de vaccinatiedatum later is dan (Madrid: 23 februari 2021; Catalonië : 28 december 2020; Parijs: 14 januari 2021; Londen: 22 januari 2021). We hebben ook gemodelleerd hoe gemiddelde isolatieniveaus de kans op besmetting veranderen voor een enkel individu dat anders isoleert dan gemiddeld. Dat bracht ons ertoe te beseffen dat ziekteschade aan derden als gevolg van virusverspreiding kan worden berekend en dat een individu het recht heeft om isolatie tijdens epidemieën te vermijden (SARS-CoV-2 of een andere). "

15. "Heeft Lockdown gewerkt? Vergelijking tussen landen van een econoom”Door Christian Bjørnskov. SSRN-werkdocument, 2 augustus 2020. “De lockdowns in de meeste westerse landen hebben de wereld in de meest ernstige recessie sinds de Tweede Wereldoorlog en de snelst ontwikkelende recessie ooit in volwassen markteconomieën geleid. Ze hebben ook gezorgd voor een uitholling van de grondrechten en de scheiding der machten in een groot deel van de wereld, aangezien zowel democratische als autocratische regimes hun noodbevoegdheden hebben misbruikt en grondwettelijke grenzen aan beleidsvorming hebben genegeerd (Bjørnskov en Voigt, 2020). Het is daarom belangrijk om te beoordelen of en in welke mate de lockdowns hebben gewerkt zoals officieel bedoeld: om de verspreiding van het SARS-CoV-2-virus te onderdrukken en daarmee samenhangende sterfgevallen te voorkomen. Als we de wekelijkse sterfte in 24 Europese landen vergelijken, suggereren de bevindingen in dit document dat strengere lockdown-beleidsmaatregelen niet in verband zijn gebracht met een lagere sterfte. Met andere woorden, de lockdowns hebben niet gewerkt zoals bedoeld. "

16.”Vier gestileerde feiten over COVID-19'(alt-link) door Andrew Atkeson, Karen Kopecky en Tao Zha. NBER-werkdocument 27719, augustus 2020. “Een van de centrale beleidsvragen met betrekking tot de COVID-19-pandemie is de vraag welke niet-farmaceutische interventies overheden zouden kunnen gebruiken om de overdracht van de ziekte te beïnvloeden. Ons vermogen om empirisch te identificeren welke NPI's welke impact hebben op de overdracht van ziekten, hangt af van het feit dat er voldoende onafhankelijke variatie is in zowel NPI's als de overdracht van ziekten over locaties, en dat we robuuste procedures hebben om te controleren op andere waargenomen en niet-waargenomen factoren die de overdracht van ziekten kunnen beïnvloeden. De feiten die we in dit document documenteren, doen twijfels rijzen over deze premisse…. De bestaande literatuur concludeert dat NPI-beleid en sociale distantiëring essentieel zijn geweest om de verspreiding van COVID-19 en het aantal sterfgevallen als gevolg van deze dodelijke pandemie te verminderen. De gestileerde feiten die in dit artikel zijn vastgelegd, dagen deze conclusie uit. "

17. "Hoe heeft Wit-Rusland een van de laagste sterftecijfers in Europa?”Door Kata Karáth. British Medical Journal, 15 september 2020. “De belegerde regering van Wit-Rusland blijft onaangedaan door covid-19. President Aleksander Loekasjenko, die aan de macht is sinds 1994, heeft de ernst van de pandemie ronduit ontkend, weigert een lockdown op te leggen, scholen te sluiten of massa-evenementen zoals de Wit-Russische voetbalcompetitie of de parade van de Overwinningsdag te annuleren. Toch behoort het sterftecijfer van het land tot de laagste in Europa - iets meer dan 700 op een bevolking van 9.5 miljoen met meer dan 73 bevestigde gevallen. "

18. "Verband tussen leven met kinderen en resultaten van COVID-19: een OpenSAFELY-cohortstudie onder 12 miljoen volwassenen in Engeland"Door Harriet Forbes, Caroline E Morton, Seb Bacon et al., Door MedRxiv, 2 november 2020." Onder 9,157,814 volwassenen ≤65 jaar ging het leven met kinderen van 0-11 jaar niet gepaard met een verhoogd risico op geregistreerde SARS-CoV- 2-infectie, COVID-19-gerelateerde ziekenhuis- of IC-opname, maar was geassocieerd met een verminderd risico op overlijden met COVID-19 (HR 0.75, 95% BI 0.62-0.92). Leven met kinderen van 12-18 jaar was geassocieerd met een licht verhoogd risico op geregistreerde SARS-CoV-2-infectie (HR 1.08, 95% BI 1.03-1.13), maar was niet geassocieerd met andere COVID-19-uitkomsten. Leven met kinderen van alle leeftijden ging ook gepaard met een lager risico om te overlijden door niet-COVID-19-oorzaken. Onder 2,567,671 volwassenen> 65 jaar was er geen verband tussen het leven met kinderen en uitkomsten gerelateerd aan SARS-CoV-2. We hebben geen consistente veranderingen in het risico waargenomen na sluiting van de school. "

19. "Onderzoek naar sterfte door coronavirus tussen landen'Door Trevor Nell, Ian McGorian, Nick Hudson. Pandata, 7 juli 2020. “Voor elk land dat als voorbeeld wordt aangedragen, meestal in een paarsgewijze vergelijking en met een bijbehorende verklaring van één oorzaak, zijn er een groot aantal landen die niet aan de verwachting voldoen. We wilden de ziekte modelleren met elke verwachting van mislukking. Bij het kiezen van variabelen was het vanaf het begin duidelijk dat er in de echte wereld tegenstrijdige resultaten zouden zijn. Maar er waren bepaalde variabelen die betrouwbare markers leken te zijn, aangezien ze in veel media en voorbedrukt papier waren opgedoken. Deze omvatten leeftijd, prevalentie van comorbiditeit en de schijnbaar lichte sterftecijfers onder de bevolking in armere landen dan die in rijkere landen. Zelfs de ergste onder de ontwikkelingslanden - een aantal landen in equatoriaal Latijns-Amerika - hebben een geringere algemene bevolkingsterfte gezien dan in de ontwikkelde wereld. Ons doel was daarom niet om het definitieve antwoord te ontwikkelen, maar om gemeenschappelijke oorzaakvariabelen te zoeken die een verklaring zouden kunnen bieden en discussie zouden stimuleren. Er zijn enkele zeer duidelijke uitschieters in deze theorie, niet de minste daarvan is Japan. We testen en ontdekken dat de populaire opvattingen dat lockdowns met de daarmee gepaard gaande sociale afstandelijkheid en verschillende andere vzw's bescherming bieden. "

20. "Covid-19-mortaliteit: een kwestie van kwetsbaarheid onder landen met beperkte aanpassingsmarges”Door Quentin De Larochelambert, Andy Marc, Juliana Antero, Eric Le Bourg en Jean-François Toussaint. Frontiers in Public Health, 19 november 2020. “Hogere Covid-sterftecijfers worden waargenomen in de [25/65 °] breedtegraad en in het [−35 / −125 °] lengtebereik. De nationale criteria die het meest met het sterftecijfer worden geassocieerd, zijn de levensverwachting en de vertraging ervan, de volksgezondheidscontext (belasting van metabole en niet-overdraagbare ziekten (NCD) vs. prevalentie van infectieziekten), economie (groei nationaal product, financiële steun) en milieu (temperatuur , ultraviolette index). De strengheid van de maatregelen ter bestrijding van pandemie, inclusief lockdown, leek geen verband te houden met het sterftecijfer. Landen die al een stagnatie of achteruitgang van de levensverwachting kenden, met hoge inkomens en NCD-tarieven, moesten de hoogste prijs betalen. Deze last werd niet verlicht door strengere openbare besluiten. Inherente factoren hebben de Covid-19-mortaliteit vooraf bepaald: door ze te begrijpen, kunnen preventiestrategieën worden verbeterd door de veerkracht van de bevolking te vergroten door een betere fysieke fitheid en immuniteit. "

21. "Staten met de minste beperkingen voor het coronavirus”Door Adam McCann. WalletHub, 6 oktober 2020. Deze studie beoordeelt en rangschikt stringenties in de Verenigde Staten per staat. De resultaten zijn uitgezet tegen sterfgevallen per hoofd van de bevolking en werkloosheid. De grafieken laten geen verband zien in het stringentieniveau in relatie tot de sterftecijfers, maar vinden een duidelijk verband tussen stringentie en werkloosheid.

22. Het mysterie van Taiwan: Commentaar op de Lancet-studie uit Taiwan en Nieuw-Zeeland, door Amelia Janaskie. American Institute for Economic Research, 2 november 2020. “De Taiwanese zaak onthult iets buitengewoons over de reactie op pandemieën. Zoveel als volksgezondheidsautoriteiten zich voorstellen dat het traject van een nieuw virus kan worden beïnvloed of zelfs gecontroleerd door beleid en reacties, illustreren de huidige en eerdere ervaringen met coronavirus een ander punt. De ernst van een nieuw virus heeft misschien veel meer te maken met endogene factoren binnen een populatie dan met de politieke reactie. Volgens het lockdown-verhaal deed Taiwan bijna alles 'fout', maar genereerde het in feite de beste resultaten op het gebied van de volksgezondheid van elk land ter wereld. "

23. "Het traject van een COVID19-epidemie voorspellen vanaf de beste rechte lijn”Door Michael Levitt, Andrea Scaiewicz, Francesco Zonta. MedRxiv, Pre-print, 30 juni 2020. "Vergelijking van locaties met meer dan 50 sterfgevallen toont aan dat alle uitbraken een gemeenschappelijk kenmerk hebben: H (t) gedefinieerd als loge (X (t) / X (t-1)) neemt lineair af op een logaritmische schaal, waarbij X (t) het totale aantal gevallen of sterfgevallen op dag is, t (we gebruiken ln voor loge). De neerwaartse hellingen variëren met ongeveer een factor drie met tijdconstanten (1 / helling) tussen 1 en 3 weken; dit suggereert dat het mogelijk is om te voorspellen wanneer een uitbraak zal eindigen. Is het mogelijk om verder te gaan en een vroege voorspelling van de uitkomst te maken in termen van het uiteindelijke aantal bevestigde gevallen of sterfgevallen? We testen deze hypothese door aan te tonen dat het traject van gevallen of sterfgevallen bij een uitbraak kan worden omgezet in een rechte lijn. Specifiek Y (t) ≡ − ln (ln (N / X (t)), is een rechte lijn voor de juiste plateauwaarde N, die wordt bepaald door een nieuwe methode, Best-Line Fitting (BLF). BLF betreft een rechte lijn -extrapolatie van lijnfacilitering die nodig is voor voorspelling; het is verblindend snel en vatbaar voor optimalisatie. We zien dat op sommige locaties dat hele traject vroeg kan worden voorspeld, terwijl andere meer tijd nodig hebben om deze eenvoudige functionele vorm te volgen. "

24. "Door de overheid opgelegde lockdowns verminderen het aantal doden onder Covid-19 niet: implicaties voor de evaluatie van de stringente reactie van Nieuw-Zeeland”Door John Gibson. New Zealand Economic Papers, 25 augustus 2020. “De beleidsreactie van Nieuw-Zeeland op het Coronavirus was de strengste ter wereld tijdens de lockdown van Level 4. Volgens berekeningen van de schatkist ging tot 10 miljard dollar aan output (≈3.3% van het bbp) verloren door naar niveau 4 te gaan in plaats van op niveau 2 te blijven. Om de vergrendeling optimaal te laten zijn, zijn grote gezondheidsvoordelen nodig om dit outputverlies te compenseren. Voorspelde sterfgevallen op basis van epidemiologische modellen zijn geen geldige counterfactuals, vanwege een slechte identificatie. In plaats daarvan gebruik ik empirische gegevens, gebaseerd op variatie tussen de Amerikaanse provincies, waarvan meer dan een vijfde alleen sociale distantie had in plaats van lockdown. Politieke drijfveren van lockdown zorgen voor identificatie. Lockdowns verminderen het aantal doden door Covid-19 niet. Dit patroon is zichtbaar op elke datum waarop in Nieuw-Zeeland beslissingen werden genomen over vergrendeling van de sleutel. De schijnbare ondoelmatigheid van lockdowns suggereert dat Nieuw-Zeeland hoge economische kosten had en weinig baat had bij het redden van levens. "

Lees hier het hele verhaal ...

Over de auteur

Patrick Wood
Patrick Wood is een toonaangevende en kritische expert op het gebied van duurzame ontwikkeling, groene economie, Agenda 21, 2030 Agenda en historische technocratie. Hij is de auteur van Technocracy Rising: The Trojan Horse of Global Transformation (2015) en co-auteur van Trilaterals Over Washington, Volumes I en II (1978-1980) met wijlen Antony C. Sutton.
Inschrijven
Melden van
gast

5 Comments
Oudste
Nieuwste Meest Gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
voxfox

De ondoeltreffendheid van lockdowns op gezondheidsgebied toont aan dat ze een populaire methode van staatscontrole zijn.
Economieën groeien organisch, maar worden lineair gedood door technocraten.

David B Rasch

Deze lockdowns zijn, denk ik, een oer-angst / overlevingsreactie die niet gebaseerd is op de vereerde pseudowetenschap van de DEMOCRATEN ARISTOCRATIE-eredienst.

Corona Coronata

"Bewijs toont aan dat lockdowns het coronavirus niet beheersen" Nee, maar de lichamen in het IoB

Rodney

Het idee is van psychologische controle en vernietiging van de levens van mensen als het doel van LOCKDOWNS, het ging nooit over een neppe plandemie, en de Rothschilds documant stelt dat deze pandemie zal eindigen in maart 2025 ...... en tegen die tijd zouden ze er klaar voor zijn gevaccineerd en gecastreerd en geestdood met meerdere bio-injecties per jaar… 'Voor de volksgezondheid' ………………. maar die van jou is onbelangrijk.

Dick Motta

Meer studies naar het effect van Covid-19-shutdowns. In feite hebben shutdowns de verspreiding van het coronavirus niet ingeperkt. Artikelen over gezichtsmaskers geven aan dat gezichtsmaskers de kans op infectie kunnen verhogen. Sociale afstand nemen heeft geen effect op de verspreiding van het virus. PCR-testen zorgen voor meer valse positieven. Medische rapportage van "doodsoorzaak" heeft Covid-19 overdreven in plaats van bestaande comorbiditeiten. Door overheidsmedewerkers te classificeren als "essentieel" en gewone mensen als "niet-essentieel", wordt het concept van individuele soevereiniteit versus onderdrukking door de overheid omgekeerd. De huidige stimuleringswet is een totale fraude als we kijken naar de verdeling van hulpgelden en de vernietiging... Lees verder "